Ik zit al heel lang te denken om mijn schoenen, tassen en kleding heel drastisch in te korten naar alleen dingen die ik nog écht draag en gebruik.
Afgelopen zomer heb ik al rond de 10 vuilniszakken met kleding weg gegeven aan vrienden en familie en alles wat overbleef heb ik in de kledingcontainer gedaan, maar nog steeds heb ik onwijs veel kleren waar ik maar geen afstand van durf te nemen in de hoop dat ik ze ooit nog zal dragen of gewoon omdat ik ze wil bijhouden omdat ze een herinnering hebben...
Uit een "vorig leven" heb ik ook nog een hele collectie high heels en voor elke outfit een passende tas en jas liggen.
Ik hoor je al vragen: "Waar ligt dat allemaal?" Yup, inderdaad, verspreidt tussen de kelder en boven op onze PAX kledingkast van IKEA.
5 kledingopbergers van IKEA vol met schoenen, laarsjes, sneakers, sandalen, slippers, you name it, I have it. In alle kleuren en modellen. Te erg voor woorden eigenlijk. Dat is een fortuin dat eigenlijk ligt weg te rotten.
10-15 jaar geleden was fashion mijn prioriteit. Ik kon een heel maandloon uitgegeven aan kleding en accessoires. Ik denk nu wel, zonde van al mijn geld, maar gelukkig is dat verleden tijd en vandaag de dag geef ik mijn geld uit aan nuttigere dingen of zeker tenminste aan dingen die ik écht mooi vind en waar ik waarde aan hecht. Spullen die functioneel zijn en ook mooi voor het oog. Meestal zijn dat aankopen voor het interieur, maar als ik dan eens kleding koop, dan koop ik alleen nog wat ik echt draag en meestal basic. Op het moment dat ik iets al 3 maanden niet meer heb gedragen en weet dat ik ze de komende 3 maanden ook niet ga dragen, dan doe ik ze meteen weg.
En wat betreft dat opruimen dus; Elke keer als ik de kledingkamer binnen kom lopen denkt ik: "Ok, dit weekend. Alles eruit" en dan komt er natuurlijk weer niets van, want wie heeft er nu zin om alles te gaan sorteren. Ook vind ik het moeilijk om er definitief afstand van te nemen, maar ik leef nu ook al jaren zónder die schoenen etc.. en ik weet eigenlijk al niet meer wat ik wel en niet heb. Een beetje van dat "uit het oog, uit het hart" principe, maar als pietje bij paaltje komt en ik heb die schoenen eenmaal uit de kast gehaald, krijg ik het toch weer niet over mijn hart om ze definitief weg te doen, maar ik wil echt minimalistischer leven en enkel dingen houden die ik ook echt gebruik en draag.
Ik geloof er heilig in dat minder spullen, meer levenskwaliteit betekend.
Wat denk je, gaat het mij lukken?
Less is more
Leave a comment: 0 reactiesRadiatorombouw
Leave a comment: 0 reacties

Zelfde opvoeding, twee verschillende resultaten.
Leave a comment: 0 reactiesAls je twee of meerdere kinderen opvoed van verschillende leeftijden, merk je uiteraard wel dat ieder kind vanaf de geboorte al anders is in zijn ontwikkeling, maar dat verschil wordt altijd versterkt door de leeftijd en de positie van de ouders zelf. Als ouder blijf je zelf ook groeien en in loop van tijd is de ervaring die we opdoen in het leven ook van belang in de opvoeding van onze kinderen. Ik heb het zelf ook twee keer anders gedaan, want ik moet zeggen dat mijn eerste "opvoed methode" totaal haaks staat op de manier dat ik het met de tweeling doe. Tijd.. dat is tijd....
Moeders vergelijken soms hun kinderen en zeggen dan: "dit herkende ik zeker niet van bij de eerste" Heel veel voorkomende uitspraak en ook ik heb ze regelmatig gebruikt.
Alleen nu mijn eigen tweeling ouder wordt zie ik niet alleen heel duidelijk dat hun karakter heel verschillend is van elkaar, maar ook hun motoriek en zelfs hun immuunsysteem.
Mijn kinderen eten, slapen en spelen exact tot op de punt hetzelfde, maar hun ontwikkeling zijn complete tegenpolen.
Motoriek is Sem vooruit en qua spraak is Ada op en top.
Als Ada al minstens 5 duidelijk gerichte woordjes kan zeggen, kan Sem al een tijdje goed klimmen en klauteren en is niet zo snel bang van iets.
Ada is heel aanhankelijk en eenkennig en als Sem het betreft mag iedereen hem knuffelen en vastpakken.
Ada is een kat uit de boomkijktype en Sem is een ontdekkingsreiziger!
Wat ik laatst ontdekte en dat is ook meteen de rede waarom ik deze blog wilde schrijven, is dat zelfs hun ontlasting er totaal anders uitziet. Ja, echt! Hun ONTLASTING :)
Ze eten en drinken hetzelfde, maar toch verteert Ada heel anders dan Sem, of Sem anders dan Ada. Sem is ook que gewicht zwaarder dan zijn zus, maar krijgt altijd dezelfde hoeveelheid eten.
Ook hun ochtend-luiers zijn anders en dat terwijl ze dezelfde hoeveelheid melk krijgen voor het slapen gaan. Sem heeft altijd een vollere luier dan Ada. Raar niet?
Ik vond deze ontdekking eigenlijk heel bijzonder, want je zou zeggen, alles hetzelfde, maar dan toch z'n extreem verschillende uitkomst.
De tweeling zijn nu net 1 jaar en ze doen het heel goed. Ik ben heel trots op hen en je merkt totaal niet dat ze vroeger geboren zijn. Ze hebben die 3 weken dubbel en dik ingehaald.
